Labels

Saturday, January 19, 2019

Ημεροστίχιο 18ης Ιανουαρίου


Όση πίστη χρειάζεται
Για να μετακινήσεις ένα βουνό
Άλλη τόση απαιτείται
Για να στρέψεις το βλέμμα σου
Εντός σου


Thursday, January 17, 2019

Προς νεκρούς - Τηλέμαχου Χυτήρη


Άφθαρτοι οι νεκροί
(Θέλει συζήτηση πολύ) 
"Δεδικαίονται"
(Αυτό κι αν θέλει!)

Μη τύχει όμως νεκροί
Κι έρθετε πίσω στη ζωή
Τι να σας κάνουμε;
Νεκρούς σας θέλουμε
Πολύ νεκρούς
Χρήσιμους, Άγριους και Ηρωικούς
Σας τα χαρίζουμε όλα
Δόξα, Αθανασία, Τιμές
Όμως κάντε μας τη χάρη
Μείνετε εκεί
Μεγάλοι
Ναι
Μα προπαντός νεκροί



Moρφές της περιπέτειας, Τηλέμαχου Χυτήρη, εκδ. Γαβριηλίδης, 2018


Wednesday, January 16, 2019

Καλό ταξίδι...



Στις 16 Ιανουαρίου του 2013 πραγματοποιήθηκε ένα συνέδριο στην παλιά Φιλοσοφική της Θεσσαλονίκης με θέμα: Εκκλησια και Αριστερά. Μετά από διάφορες αφάνταστα βαρετές ομιλίες προοδευτικών σαριστερών, σηκώθηκε αυτός ο μια σταλιά άνθρωπος. Σας διαβεβαιώνω πως έβαλε φωτιά στο ακροατήριο. Πύρινος λόγος, ευφιής, εγκάρδιος, αγαπητικός, συνενωτικός, με εντυπωσίασε πάρα πολύ. Εντόπισε όλα τα κοινά που έχει η Αριστερά με την Εκκλησία και γι' αυτά μίλησε. Είχα ήδη ακούσει τα καλύτερα από πνευματικά του παιδιά στην Χαλκίδα στην οποία ήτανε πριν γίνει Σιατίστης. Μακάρι να ήξερα τι έχει αυτή η Χαλκίδα και τιμάται με ανθρώπους τόσο χαριτωμένους... Τελείωσε ο Παύλος την ομιλία του και έγινε διάλειμμα. Σαν προγραμματισμένη κατευθύνθηκα προς το μέρος του, ε, να πάρω τουλάχιστον την ευχή του, είπα. Στάθηκε επί τόπου και αρχίσαμε να μιλάμε σαν παλιοί φίλοι. Να πω ότι θυμάμαι τι λέγαμε, ψέμματα θα πω. Μα θα μείνει μέσα μου για πάντα ανεξίτηλο το χνάρι που μου άφησε η οικειότητα και η απροσποίητα ολόψυχη αγάπη του... Δεν ξέρω αν ήταν άγιος, ξέρω όμως πως ήταν λεβεντιά και άνθρωπος ελεύθερος. Αναπαυμένος να είναι και την ευχούλα του να έχουμε...


Tuesday, January 15, 2019

Ημεροσίτχιο 2ης εβδομάδας Ιανουαρίου



8η Ιανουαρίου

Τέλειωσα το παλτό που έραβα
Απέξω μαύρο
από μέσα χρυσό

Σαν την καρδιά μου

Χρειάζομαι επειγόντως
έναν Θεό ανθρακωρύχο
-πριν της ζωής την κατολίσθηση

*

9η Ιανουαρίου

Ασπρομάλλης παραμυθάς ο Χιονιάς
Λησμονημένες ιστορίες αφηγείται

όπως

Η παρθενία, λέει
παγώνει και καίει
Δεν είναι ποτέ χλιαρή

*

10η Ιανουαρίου

Τίποτα καλό δεν έκανα σήμερα
Δεν δικαίωσα ούτε μια καλημέρα

Ας ποτίσω τουλάχιστον 
τα λουλούδια μου
τώρα που νύχτωσε

Να πιάσει μια σπιθσμή τόπο
η καληνύχτα

*

11η Ιανουαρίου

Κυνήγησέ με
Θα με πιάσεις κάποτε
Μην πάψεις στιγμή
Εγώ δε θα αντέξω πολύ
Αργά ή γρήγορα
καταγής θα πέσω
Εσύ το νου σου
Καταδίωξέ με ως το τέλος

Κι όταν σωριαστώ
Έλεος, άρπαξέ με
και κράτα με στην αγκαλιά σου
ως το χάραμα

*

12η Ιανουαρίου

Άγριο τέρας της νύχτας
βρυχάται ο βοριάς
- και φοβάμαι

Σκύλος που γαβγίζει δεν δαγκώνει
μου έλεγες πάντα, μπαμπά

Κι ο φόβος όμως δαγκώνει, μπαμπά
και δεν είσαι κοντά μου 
να με κρύψεις στα ράσα σου

Πιο φοβισμένος είσαι κι από μένα είσαι
Και τι μπορώ να κάνω
που με ήθελες κορίτσι
και ράσα δεν μπόρεσα να φορέσω ποτέ;

*

13η Ιανουαρίου

Ήτανε όμορφος σαν άγγελος
Κηλίδα αίμα δε στιγμάτισε την ομορφιά του
Η πόρτα της νταλίκας του ανοιχτή
Κι αυτός γερμένος προς τα έξω
ούτε που πάτησε το πόδι του στη γη
Πέρασε απευθείας στου ουρανού το πλατύσκαλο

Ξέρεις πώς είναι
να αντικρίζεις έναν άγγελο σ' αυτή τη σκάλα;
Ό,τι κι ο ήλιος
τη στιγμή που εκρήγνυται

*

14η Ιανουαρίου

Ο χριστιανός δε θέλει
να διορθώσει κανέναν άλλον
εκτός από τον εαυτό του

Περιέργως αυτό ενοχλεί και θυμώνει
όλους του κόσμου τους διορθωτές
- ερασιτέχνες και επαγγελματίες-
(αδιακρίτως)














Sunday, January 13, 2019

Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα

Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακη μετα τα φωτα

(Ματθ. 4,12-17)

Τῷ καιρῷ ἐκείνω, ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς 
12. ὅτι ὁ Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, 
13. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, 
14. ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· 
15. γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, 
16. ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα, καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς. 
17. Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.