Ο Μεταξάς δίκαια πήρε όλη την δόξα του ΟΧΙ ? Μπορούσε να πει ΝΑΙ ? αν στην θέση του είχε βρεθεί άλλος θα είχε πει ΝΑΙ?
Ο ίδιος εξηγεί στην περίφημη ομιλία του στους αρχισυντάκτες του αθηναϊκού Τύπου, μόλις δύο μέρες μετά, στις 30 Οκτωβρίου :
....Λοιπόν, ακούστε για να συνεννοηθούμε. Έκανα το παν διά να κρατήσω την Ελλάδα μακράν της συγκρούσεως των μεγάλων κολοσσών.....η πολιτική την οποίαν ακολουθώ είναι η πολιτική του αειμνήστου Βενιζέλου. Διότι είναι η πολιτική του συνταυτισμού της Ελλάδος με την τύχην της Δυνάμεως, διά την οποίαν η θάλασσα είναι ανέκαθεν, όπως είναι και διά την Ελλάδα, όχι το εμπόδιον που χωρίζει αλλά η υγρά λεωφόρος που τους συνδέει... Διά την Ελλάδα, η Αγγλία είναι η φυσική φίλη και επανειλημμένως προστάτρια, ενίοτε δε η μόνη προστάτρια.
Η μεγάλη αντιστροφή - Ο Γερμανόφιλος Μεταξάς στον Α Παγκόσμιο γίνεται Αγγλόφιλος στον Β Παγκόσμιο και στις δυο περιπτώσεις θεωρούσε οτι έτσι εξυπηρετούνται τα εθνικά μας συμφέροντα
Αν υποχωρούσε "θα έπρεπε διά ν' αποφύγουμε τον πόλεμον να γίνουμε εθελονταί δούλοι και να πληρώσουμε με το άπλωμα του αριστερού χεριού μας προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν, και του δεξιού από την Βουλγαρίαν"
Αρα ή με την Αγγλία και ότι προκύψει ή με τον Αξονα, η Ελλάδα σώα και αβλαβής αλλά κομμένη στα δυο, ένα κομμάτι της Ιταλίας, ένα κομμάτι της Βουλγαρίας.
Μερικοί ισχυρίζονται ότι τον υποχρέωσε ο Αγγλόφιλος Βασιλιάς Γεώργιος. Αν ήθελε πράγματι ο Μεταξάς να παραδώσει τη χώρα στον Άξονα, δεν χρειαζόταν καν να πει ΝΑΙ, διαφωνεί με τον Βασιλιά, υποβάλλει την παραίτηση του και ύστερα, θα μπορούσε να επανέλθει με την βέβαιη έλευση των Γερμανών ως κατοχικός δικτάτορας/πρωθυπουργός. Και όταν τέλειωνε ο πόλεμος με ηττημένους τους Γερμανούς θα έφευγε μαζί τους στην Γερμανία , απλά τα πράγματα, το έκαναν και άλλοι.
Αρα το ΟΧΙ ήταν συνειδητή δική του επιλογή
Η δεύτερη ερώτηση
Ο Νικόλαος Πλαστήρας κάνει το 1935 πραξικόπημα εναντίον των φιλοβασιλικων και αποτυγχάνει, εγκαταλείπει την Ελλάδα και ζει εξόριστος στο Παρίσι
Αν είχε πετύχει το πραξικόπημα και στη θέση του Μεταξά είχε βρεθεί ως δικτάτορας ο Νικόλαος Πλαστήρας είναι βέβαιο ότι η απάντηση του θα ήταν διαφορετική. Ο Πλαστήρας είχε γίνει από αρκετά χρόνια άκριτος θαυμαστής του Μουσολίνι και φιλοδοξούσε να τον μιμηθεί περισσότερο από κάθε άλλον.
Το 1941, από την εξορια κατηγορούσε τον Μεταξά ότι οδήγησε την Ελλάδα σε άνισο πόλεμο που μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
Γράφει στον Έλληνα πρεσβευτή στην Γαλλία, στις 16 Ιουλίου 1941 "η αδεξιότης της πολιτικής του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου ωδήγησε τον Ελληνικόν Λαόν εις ένα άνισον πόλεμον με μίαν μεγάλην δύναμιν, ως η Ιταλία....δεν αξιοποιήθηκε η προτεινόμενη από τη Γερμανία "διευθέτηση" της ιταλοελληνικής σύρραξης, στην οποία "διευθέτηση" μπορούσα να έχω συμβάλει και εγώ ο ίδιος. Και το μοιραίον επήλθεν.
Η Ελλάς ήχθη προς αυτοκτονίαν παρά μιας Κυβερνήσεως δεχθείσης μετ' απεριγράπτου αφελείας ν' αντιμετωπίση τας δύο μεγαλυτέρας στρατιωτικάς δυνάμεις της Ευρώπης,.....
Η ανήκουστος κουφότης της Κυβερνήσεως υπήρξεν η αφορμή μιας τραγικής καταστροφής της Χώρας εντός ολίγων ημερών ....
Κατά συνέπεια, ο Πλαστήρας όχι μόνο δεν θα είχε απορρίψει το ιταλικό τελεσίγραφο λέγοντας ΝΑΙ αλλά θα είχε φροντίσει να μην υπάρξει καν ανάγκη για τελεσίγραφο, έτοιμος να συνεργαστεί με τις δυνάμεις του Άξονα. Βαυκαλιζόταν, όπως φαίνεται, ότι αυτές θα τον εγκαθιστούσαν δικτάτορα στην κατεχόμενη Ελλάδα αφού στο ίδιο γράμμα, που αφορούσε το διαβατήριό του, έγραφε χαρακτηριστικά: "δεν είναι μακράν η ημέρα, που θα απασχοληθώ εγώ ο ίδιος διά τα διαβατήρια όλων..."
Απίστευτο και όμως αληθινό, ο μπαρουτο-καπνισμενος ήρωας των δύο Βαλκανικών πολέμων και της Μικρασιατικής εκστρατείας, ο άνθρωπος που δεν είχε κρεβάτι αλλά στρατιωτικό ράντζο, θεωρούσε ότι το συμφέρον της πατρίδας ήταν το ΝΑΙ
Δεν υπάρχει άνθρωπος στην χώρα μας που να αμφισβητεί τον πατριωτισμό του Πλαστήρα και όμως αυτός θα έλεγε ΝΑΙ
Δεν τρελάθηκε απλά επηρεασμένος από την στάση της Γαλλίας, σου λέει ολόκληρη Γαλλία συνθηκολόγησε και η μικρή Ελλάδα πάει να κάνει τον μάγκα, πίστευε ότι με συμβιβασμό η Ελλάδα θα είχε να χάσει λιγότερα
Σωστά τιμούμε λοιπόν τον Μεταξά, από τις σπάνιες περιπτώσεις που είχαμε τον σωστό άνθρωπο σε θέση ευθύνης στη σωστή χρονική στιγμή
Στην κηδεία του Μεταξά παρευρέθηκε ο πρώην ΓΓ του ΚΚΕ Γρηγόρης Φαράκος, φοιτητής τότε του Πολυτεχνείου όπως και "πολύς κόσμος της διωκόμενης Αριστεράς".
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μίκη Θεοδωράκη, όταν πέθανε «έκλαιγε όλη η πόλη για τον Μεταξά», διότι απλούστατα «ήταν ίσως ο μοναδικός πολιτικός στην Ευρώπη που δεν πίστευε στη νίκη του Χίτλερ. Πίστευε δηλαδή ότι θα νικήσουν οι Εγγλέζοι, κάτι που εκείνη τη στιγμή έμοιαζε παράλογο», σημειώνει ο μεγάλος δημιουργός.
Τραγικές στιγμές, σύνθετες και δύσκολες αποφάσεις!
Κοροϊδεύουμε τους πιτσιρικάδες που δεν ξέρουν τι έγινε το 1821 και το 1940 αλλά από την άλλη είναι ευλογημένοι που οι πόλεμοι για αυτούς είναι κάτι απόμακρο, χαμένο στις σελίδες της ιστορίας και όχι βιωμένη εμπειρία
Από τη σελίδα του Δημήτρη Τριάντου στο fb
