Labels
- Εορτή (818)
- Ποίηση (492)
- Παρουσίαση βιβλίου (201)
- Διήγημα (199)
- Σκέψεις (196)
- Παραμύθι (191)
- φωτογραφία (173)
- Φωτογραφικό αφιέρωμα (152)
- χάι κου (148)
- Αφιέρωμα βίντεο (128)
- Μουσική (124)
- Προβληματισμοί (107)
- Πατέρες (96)
- φωτογραφια (93)
- Βιογραφία (89)
- Τραγουδι (75)
- Ταξιδιωτικά (67)
- Ημερολόγιο (62)
- Αποχαιρετισμός (59)
- Αφιέρωμα λογοτεχνικό (51)
- Συνέντευξη (51)
- Συναυλία (48)
- Δοκίμιο (47)
- Ο Αχτιδοϋφαντής (44)
- Ιστορία (40)
- Πολιτική (36)
- Πολιτισμός (35)
- Κριτική (34)
- Ως την άκρη του νερού (34)
- toportal (32)
- Ο τρελός του χωριού (29)
- Ζωγραφική (27)
- Ποιηση (27)
- Μυθιστόρημα (26)
- Αφιέρωμα κινηματογράφος (25)
- Διάφορα (24)
- Ερμηνεία Ευαγγελικών περικοπών (20)
- Σχόλιο της Δευτέρας (20)
- Μεγάλη Εβδομάδα (18)
- Παραβολή (17)
- Ημεροστίχιο (16)
- Ο μικρός μονομάχος (16)
- Γράμμα (14)
- Μέγας Βασίλειος (14)
- Χάι κου φωτογραφια (14)
- Τραγούδι (13)
- Αφιέρωμα Θέατρο (12)
- Νύχτα θαυμάτων (12)
- Οδύσσεια (12)
- Βραβεία (10)
- Ο λαμπερός πολεμιστής (10)
- fairy taile (9)
- Δοκκίμιο (8)
- Μαγειρική (7)
- Μικρές ιστορίες (7)
- ψηφιδωτό (7)
- Αφιέρωμα Εορτή (4)
- Εικόνα (4)
- Προσωνύμια Παναγίας (4)
- Όμηρος (3)
- Πόίηση (3)
- Φωτογραφίες (3)
- Αποφθεύγματα (2)
- Καληνύχτα Μαρία (2)
- Παλαιά Διαθήκη (2)
- Πρόσφυγες (2)
- αφήγημα (2)
- Απόδοση κειμένου (1)
- Βιβλία μου σε άλλες γλώσσες (1)
- Δημιουργική γραφή (1)
- Διασκευή παραμυθιού (1)
- Δοκί (1)
- Ευχή της ημέρας (1)
- Κυριακή του Πάσχα (1)
- Οι ιστορίες του Καλλίστρατου (1)
- Συνέδριο (1)
- Ταινία (1)
- ποί (1)
Showing posts with label φωτογραφία. Show all posts
Showing posts with label φωτογραφία. Show all posts
Wednesday, June 1, 2022
Thursday, May 5, 2022
Tuesday, January 25, 2022
Friday, February 24, 2017
Μην αγγίζετε
Μεριάστε ατιθάσευτοι αέρηδες
Βλέμματα αρπαχτικά, στις λεωφόρους βρείτε καταφύγιο
Κι εσείς, άγαρμπα δάχτυλα, στα λατομεία πιάστε γρήγορα δουλειά
Στην έρημο της ροδοδάχτυλης αυγής
Σαν τα φτερά μιας πεταλούδας
Πλασμένης για αρώματα μυρίπνοα
Συνεσταλμένης άνοιξης
Τα φυλλοκάρδια τρεμοπαίζουνε του ποιητή
Σώπα, επιτέλους, κόσμε
Στάσου σε απόσταση
Αφουγκράσου την ανασεμιά τους
Μια λάθος κίνηση μπορεί να τα τσακίσει
Κι ύστερα τι θα σε οδηγήσει μες στη νύχτα;
Saturday, July 9, 2016
Σε ρωτώ, λοιπόν
Δεν καθρεφτίζομαι άλλο στο νερό
να αναγνωρίσω τίνος είμαι και ποιου μοιάζω
Είμαι ωραιότερη εγώ ή η μητριά κακία μου;
Ως εδώ το ανιαρο κι ανίερο παιχνίδι.
Πόσο πιο ενδιαφέρον είναι
να γίνομαι εγώ καθρέφτης φύλλου
που δεν υπάρχει έξω από το δέντρο του
Πέταλου άνθους λεμονιάς
Φτερού της μέλισσας που υπακούει στη βασίλισσά της
Χώματος κάτω από πόδια οδοιπόρων
Πέτρας σιωπηλής που υπομένει κύματα
Πευκοβελόνας ανεμοδαρμένου πεύκου
Άντε, και καθρέφτης του λευκού χαρτιού
οι λέξεις μου που αμαυρώνουν με αυθάδεια
Θα σβήσω, Κύριε, μια μέρα μες στα χέρια Σου
και λένε, πως θα πρέπει να απολογηθώ
τι έκανα την εικόνα Σου, Πεντάμορφε
Υποθέτω πως την ώρα εκείνη
η φωνή μου θα κοπεί και λόγια δε θα βρίσκω να ψελλίσω
Σε ρωτώ λοιπόν:
Θα έχω χέρια για να σου προσφέρω
ένα φύλλο πράσινο;
Πέταλο λεμονανθού ή μελισσόφτερο;
Μια πευκοβελόνα, λίγο χώμα, μια τόση δα πετρούλα
θα μπορώ να τα σηκώσω και να στα προσφέρω εξιλέωση
μιας και το χαρτί μου θα 'χει ήδη λιώσει
κι οι λέξεις του, ελπίζω, πως θα έχουν ξεχαστεί;
να αναγνωρίσω τίνος είμαι και ποιου μοιάζω
Είμαι ωραιότερη εγώ ή η μητριά κακία μου;
Ως εδώ το ανιαρο κι ανίερο παιχνίδι.
Πόσο πιο ενδιαφέρον είναι
να γίνομαι εγώ καθρέφτης φύλλου
που δεν υπάρχει έξω από το δέντρο του
Πέταλου άνθους λεμονιάς
Φτερού της μέλισσας που υπακούει στη βασίλισσά της
Χώματος κάτω από πόδια οδοιπόρων
Πέτρας σιωπηλής που υπομένει κύματα
Πευκοβελόνας ανεμοδαρμένου πεύκου
Άντε, και καθρέφτης του λευκού χαρτιού
οι λέξεις μου που αμαυρώνουν με αυθάδεια
Θα σβήσω, Κύριε, μια μέρα μες στα χέρια Σου
και λένε, πως θα πρέπει να απολογηθώ
τι έκανα την εικόνα Σου, Πεντάμορφε
Υποθέτω πως την ώρα εκείνη
η φωνή μου θα κοπεί και λόγια δε θα βρίσκω να ψελλίσω
Σε ρωτώ λοιπόν:
Θα έχω χέρια για να σου προσφέρω
ένα φύλλο πράσινο;
Πέταλο λεμονανθού ή μελισσόφτερο;
Μια πευκοβελόνα, λίγο χώμα, μια τόση δα πετρούλα
θα μπορώ να τα σηκώσω και να στα προσφέρω εξιλέωση
μιας και το χαρτί μου θα 'χει ήδη λιώσει
κι οι λέξεις του, ελπίζω, πως θα έχουν ξεχαστεί;
Thursday, June 23, 2016
Χάι κου της προσευχής 1.
1.Του βιβλίου σου
ηρωϊδα μ' έκανες
Οδήγησέ με
2. Σύναξε λέξεις
στης καρδιάς υπερώο
σαν μαθήτριες
3. Ανορθόγραφη
Διόρθωσέ με, Θεέ
πριν με εκδώσεις
4. Σαν αχθοφόρος
πάρε με στην πλάτη σου
Εσύ αντέχεις
Σημείωση: Η φωτογραφία της Αλεξάνδρας Κέρα που απεικονίζει το βιβλίο μου "Σε τέμπο κόκκινο", εκδ. Λιβάνη 2008, ανέβηκε στην 4η θέση παγκοσμίως στο 500px στην κατηγορία Journalism. https://www.facebook.com/mariosboss80?fref=photo
Wednesday, June 22, 2016
Χάι κου της καθημερινότητας
Tuesday, June 21, 2016
Χάι κου των ζώων - Καλό καλοκαίρι!
1. Οι αμέριμνες
αναπνοές των ζώων
πνοές ταπεινές
2. Νερό και τροφή
τους αρκούν. Γι' αυτό κοιτούν
απορημένα.
3. Καθρεφτίζονται
πίνοντας. Αδιαφορούν
στο είδωλό τους.
4. Όταν πεθάνουν
δε θα τα κλάψει κανείς.
Τι ευτυχία!
5. Μόνο το νερό
θα θυμάται τη μορφή
πλασμάτων θείων
6. Κι όταν θα κλάψει
το νερό, κανείς δε θα
το καταλάβει
Σημείωση: η φωτογαραφία είναι από το Δέλτα του Αξιού
Saturday, June 18, 2016
Χάι κου του Ψυχοσάββατου
Friday, June 17, 2016
Χάι κου των αντικατοπτρισμών
Monday, June 13, 2016
Χάι κου της Πάτμου - Καλή βδομάδα!
Friday, June 3, 2016
Χάι κου του Εγρί Καπού
Tuesday, May 24, 2016
Χάι κου της Κρήτης
Sunday, May 15, 2016
χάι κου της φύσης - Καλή βδομάδ!
Monday, May 9, 2016
Η τελευταία ορχιδέα - Καλή βδομάδα
Λευκή ορχιδέα ανάθρεψα
Να ξεκουράζονται στα άνθη της
Οι μελαχρινοί καημοί μου
Θα πρέπει να την κούρασα πολύ
Κι ας την πότιζα κάθε Σάββατο απαραιτήτως
Μόλις σήμαινε η καμπάνα του εσπερινού
Μέρες τώρα πέφτουν αθόρυβα τα άνθη της
Άλλοτε ένα ένα κι άλλοτε δυο δυο
-Εκείνα που σαν δίδυμα αγαπιούνταν
Ώσπου έμεινε ένα άνθος στην κορφή
Θα ´ναι η μητέρα, σκέφτηκα
Έτσι όπως χαμηλώνει το κεφάλι λυπημένη
Γυρεύοντας τα άλλα οχτώ
Πέρασαν κιόλας οχτώ μέρες
Τα πένθησε όλα κι είναι ακόμα εκεί
Αρχόντισσα του πένθους
Κάθε που περνώ από μπροστά της την κοιτώ
Τι παρηγοριά το λευκασμένο κάλλος δίνει
Δεν ανασαίνω
Μην το σκοτώσει η ανάσα μου
Και τι λευκό θα μου απομείνει τότε;
Θα πρέπει να σωματοποιηθείς
Άγγελέ μου εσύ
-αν ακόμα μ' αγαπάς τη μαύρη
Να ξεκουράζονται στα άνθη της
Οι μελαχρινοί καημοί μου
Θα πρέπει να την κούρασα πολύ
Κι ας την πότιζα κάθε Σάββατο απαραιτήτως
Μόλις σήμαινε η καμπάνα του εσπερινού
Μέρες τώρα πέφτουν αθόρυβα τα άνθη της
Άλλοτε ένα ένα κι άλλοτε δυο δυο
-Εκείνα που σαν δίδυμα αγαπιούνταν
Ώσπου έμεινε ένα άνθος στην κορφή
Θα ´ναι η μητέρα, σκέφτηκα
Έτσι όπως χαμηλώνει το κεφάλι λυπημένη
Γυρεύοντας τα άλλα οχτώ
Πέρασαν κιόλας οχτώ μέρες
Τα πένθησε όλα κι είναι ακόμα εκεί
Αρχόντισσα του πένθους
Κάθε που περνώ από μπροστά της την κοιτώ
Τι παρηγοριά το λευκασμένο κάλλος δίνει
Δεν ανασαίνω
Μην το σκοτώσει η ανάσα μου
Και τι λευκό θα μου απομείνει τότε;
Θα πρέπει να σωματοποιηθείς
Άγγελέ μου εσύ
-αν ακόμα μ' αγαπάς τη μαύρη
Friday, April 1, 2016
Tuesday, March 29, 2016
Χάι κου της προίκας
Sunday, March 20, 2016
Καλή βδομάδα και καλή άνοιξη!
Saturday, March 12, 2016
Subscribe to:
Posts (Atom)


















