Labels

Sunday, October 20, 2019

Κυριακὴ ΣΤ’ Λουκᾶ

Αποτέλεσμα εικόνας για στ λουκα

(Λουκ. 8,26-39)

Τῷ καιρῷ ἐκείνω, ἐλθόντι τῷ Ἰησοῦ 
26. εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν, 
27. ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν.
28. ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 
29. παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους.
30. ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 
31. καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν.
32. ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς.
33. ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη.
34. ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. 
35. ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. 
36. ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς.
37. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ’ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο. αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. 
38. ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνήρ, ἀφ’ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· 
39. ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ’ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς.





Tuesday, October 15, 2019

Ταξίδι στον κόσμο με ένα ούτι” Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2019 στις 20:00 στην ΕΡΤ2


Ταξίδι στον κόσμο με ένα ούτι”
Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2019 στις 20:00 στην ΕΡΤ2

Η τριαντάχρονη μουσική πορεία του ουτίστα Κυριάκου Καλαϊτζίδη από το Σιάτλ μέχρι το Σίδνεϊ και από τη Σαγκάη μέχρι το Mεξικό, σε μεγάλα φεστιβάλ και μουσικές σκηνές του κόσμου. Μία περιπλάνηση στις νότες της ζωής και της καριέρας του.

Το «Ταξίδι στον κόσμο με ένα ούτι», συμμετείχε στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης 2019, καθώς και σε πολλές περιφερειακές διοργανώσεις προβολής ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα. Είναι υποψήφιο συμμετοχής στο ετήσιο Φεστιβάλ Μεσογειακής Κουλτούρας στη Μασσαλία και στο Sunny Side of the Doc στην La Rochelle.

Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρεμούνδος
Διεύθυνση Φωτογραφίας : Δημήτρης Καρκαλέτσος
Ηχοληψία : Δημήτρης Παλατζίδης
Διεύθυνση Παραγωγής : Περικλής Ε. Παπαδημητρίου

Παραγωγή ΕΡΤ ΑΕ 2018-2019
Γενική Διεύθυνση Τηλεόρασης
Διεύθυνση Προγράμματος
Τμήμα Εσωτερικής Παραγωγής


Μπορείτε να το δείτε εδώ:
https://webtv.ert.gr/ert2/close-up/15okt2019-close-up/




Sunday, October 13, 2019

Κυριακὴ Δ’ Λουκᾶ

Αποτέλεσμα εικόνας για δ λουκα

(Λουκ. 8,5-15)

Εἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· 
5. ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· 
6. καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· 
7. καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό· 8. καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. 
9. Ἐπηρώτων δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· τίς εἴη ἡ παραβολή αὕτη. 
10. ὁ δὲ εἶπεν· ὑμῖν δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τοῖς δὲ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς, ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσιν. 
11. Ἔστι δὲ αὕτη ἡ παραβολή· ὁ σπόρος ἐστὶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ· 
12. οἱ δὲ παρὰ τὴν ὁδόν εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καὶ αἴρει τὸν λόγον ἀπὸ τῆς καρδίας αὐτῶν, ἵνα μὴ πιστεύσαντες σωθῶσιν. 
13. οἱ δὲ ἐπὶ τῆς πέτρας οἳ ὅταν ἀκούσωσι, μετὰ χαρᾶς δέχονται τὸν λόγον, καὶ οὗτοι ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν, οἳ πρὸς καιρὸν πιστεύουσι καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται.
14. τὸ δὲ εἰς τὰς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ μεριμνῶν καὶ πλούτου καὶ ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καὶ οὐ τελεσφοροῦσι. 
15. τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ. [Ταῦτα λέγων ἐφώνει· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω][5].


https://aerapatera.wordpress.com/2019/10/13/κυριακὴ-δ-λουκᾶ-3/

Wednesday, September 25, 2019

Καλό ταξίδι, Σοφούλα μας...


Θρηνώ και οδύρομαι όταν εννοήσω τον θάνατο... 
Και μήπως μπορώ να εννοήσω τον θάνατο; Πώς να εννοήσω αυτό που καταργεί κάθε νόημα; Πώς να κινηθεί ο νους σ’ ένα τέλμα που ακινητοποιεί κάθε κίνηση; Με ποιο χτύπο να χτυπήσει η καρδιά μου για να εμβαθύνει στην κατάπαυση κάθε χτύπου; Και που να στραφεί το βλέμμα μου να αντλήσει μια απάντηση όταν η αστραπή του άλλου βλέμματος έγινε κιόλας στάχτη; 
Όχι, δεν τον εννοώ τον θάνατο. Και δεν τον εννοώ γιατί είμαι πλασμένος από τη ζωή. Δεν εννοώ τη στάχτη γιατί είμαι φτιαγμένος από την αιώνια φωτιά της αγάπης. Μόνο ο θρήνος, ο κλαυθμός και ο οδυρμός μου μένει και δεν εννοώ τίποτα... Δεν μπορώ, αλλά και δε θέλω να εννοήσω...
Άλλοτε μαχαίρι, άλλοτε δρεπάνι κι άλλοτε τσεκούρι ο θάνατος γυρνά στους δρόμους που με τα χέρια μου όργωσα, στα σπίτια που με τον ιδρώτα μου έχτισα, στις θάλασσες που τα καράβια τους εγώ τα ναυπήγησα και αφαιρεί τα χέρια μου, τα πόδια μου, τον ιδρώτα μου κλέβοντας τις ζωές αυτών που με γέννησαν και γέννησα, όσων μ’ αγάπησαν κι αγάπησα κι έγιναν κομμάτι της σάρκας μου, ψυχή της ψυχής μου.
Αιμοβόρος σαν ατάλαντος ποιητής αφαιρεί το πολυτιμότερο και ουσιαστικότερο μέρος από το ποιημα της ζωής αφήνοντάς το ανούσιο, πεζό, αδιάφορο. Ο μέγας αντιποιητής, εν τέλει. Ο δήμιος και αρχιευνούχος της ζωής που  απρόσκλητος και ύπουλος, βίαιος και άσπλαχνος, ανήλιαγος και σκοτεινός καταφθάνει οπλισμένος τα ανίκητα όπλα μιας αρχέγονης τεχνολογίας που ό,τι κι αν κάνω, ό΄,τι κι αν εφεύρω, δεν μπορώ να τα ανταγωνιστώ και ουδέποτε να νικήσω...

Η απουσία του εκλιπόντος γινεται τώρα μια παρουσία αόρατη, άπιαστη, ανείδωτη στην ζωή μου την μικρή μα και τόσο μεγάλη.
Δε θα ξανακούσω την τραγουδιστή φωνή του, δε θα ξαναδώ τα λαμπερά του μάτια, δε θα αγγίξω ξανά το σώμα που χάιδεψα και το χάδι του ξύπνησε στο σώμα μου τον έρωτα και το πάθος της ζωής... 
Αποχαιρετήσαμε χθες την Σοφία μας... τη Σοφία που εμείς, Σοφούλα την λέγαμε. Την Σοφία Καρακώστα. Ένα λουλούδι, πολύ νέο για να μαραθεί. Ένα πλάσμα που έσφιζε από χρώματα, γέλιο, πάθος, ενδιαφέροντα, νοιάξιμο για όλους, τρυφερότητα και στοργή για τον καλότατο άντρα της και την αξιολάτρευτη κορούλα της. Η μελωδία της καρδερινας μας έπαυσε, μετά από τρισήμιση χρόνια μαρτυρίου και πόνου αβάσταχτου που υπέμεινε γενναία και μεγαλόψυχα. Μια ζωή προσφοράς έφτασε πολύ γρήγορα στο τέρμα της. Ένα παιδικό πρόσωπο που όσο κι αν μεγάλωνε έμενε πάντα παιδικό, τώρα ταξιδεύει στην αγκαλιά του αιώνιου Παιδιού, του μόνου που νίκησε τον θάνατο για να μας δώσει την ελπίδα πως τα καλύτερα είναι εκεί... στην αγκαλιά του και στο Φως Του... 
Η Σοφούλα μας πέρασε απέναντι. Το χαντάκι που δρασκέλισε βαθύ και προς το παρόν για μας απροσπέλαστο. Χαράδρα σκοτεινή. Και η ομίχλη πυκνή. Δεν μπορούμε να δούμε πώς πορεύεται μέσα της. Η Σοφούλα μας, χρυσωμένο περιστέρι πετά στους ουρανούς κι ενώ θρηνούμε όσοι την αγαπήσαμε, νιώθουμε κάτι στις καρδιές μας σαν μετάληψη από τις χρυσές ανταύγειες των φτερών της... Και αστράφτουν παράδοξα τα δάκρυα που τρέχουν πικρά και γίνονται φλόγα απαλή και γλυκειά στο κεράκι που ανάβουμε στη μνήμη της...

Δεν μου ήταν εύκολο να σου γράψω, αγαπημένη... και η μεγαλύτερη δυσκολία μου πήγαζε από το γεγονός ότι αγαπούσες τόσο πολύ τα παραμύθια μου που θα έπρεπε τώρα να γράψω ένα παραμύθι για σένα... μα αυτό στέκεται παντελώς αδύνατον και μάλλον σε απογοητεύω... Νιώθω όμως βαθιά στην καρδιά μου πως οι όροι αντιστράφηκαν... Είσαι εσύ που έγινες το παραμύθι μας... και είσαι ένα παραμύθι ασύγκριτο για μας που κανένα άλλο δεν μπορει να σε φτάσει... κι έτσι ενώ εγώ γράφω, εσύ με παρηγορείς... και το μυστήριο του θανάτου μπορεί να την το εννοώ, αλλά το φως που σκάει μέσα απ’ το μνήμα σου, μου χαρίζει ένα νόημα για το οποίο λόγια δεν έχω...

Καλό ταξίδι, Σοφούλα μας...
Ο Νικητής του θανάτου, ας αναπαύσει την πανέμορφη ψυχή σου κι ας δώσει δύναμη στους ανθρώπους που λάτρεψες και σε λάτρεψαν... 


Sunday, September 15, 2019

Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὓψωση

Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακη μετα την υψωση

(Μάρκ. 8,34-9,1)

Εἶπεν ὁ Κύριος·
34. ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.
35. ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσει τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. 
36. τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 
37. ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 
38. ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων. 
1. Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.




https://aerapatera.wordpress.com/2019/09/15/κυριακὴ-μετὰ-τὴν-ὓψωση-2/