Labels

Monday, June 25, 2018

Στου Άη Γιάννη τις φωτιές




Τὸ γεννὲθλιο τοῦ Τιμὶου Προδρὸμου

Αποτέλεσμα εικόνας για ευαγγελιο κυριακης γεννεθλιου προδρομου

Κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο, Κεφάλαιο Α'(1) 1-25

Ἐπειδήπερ πολλοὶ ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι διήγησιν περὶ τῶν πεπληροφορημένων ἐν ἡμῖν πραγμάτων
καθὼς παρέδοσαν ἡμῖν οἱ ἀπ᾿ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λόγου,
ἔδοξε κἀμοί, παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς, καθεξῆς σοι γράψαι, κράτιστε Θεόφιλε,
ἵνα ἐπιγνῷς περὶ ὧν κατηχήθης λόγων τὴν ἀσφάλειαν.

᾿Εγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ῾Ηρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς ᾿Ιουδαίας ἱερεύς τις ὀνόματι Ζαχαρίας ἐξ ἐφημερίας ᾿Αβιά, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν θυγατέρων ᾿Ααρών, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῆς ᾿Ελισάβετ.
ἦσαν δὲ δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι.
καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον, καθότι ἡ ᾿Ελισάβετ ἦν στεῖρα, καὶ ἀμφότεροι προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν.
᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτὸν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἔναντι τοῦ Θεοῦ,
κατὰ τὸ ἔθος τῆς ἱερατείας ἔλαχε τοῦ θυμιᾶσαι εἰσελθὼν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου·
καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἦν τοῦ λαοῦ προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος.
ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἑστὼς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος.
καὶ ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών, καὶ φόβος ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτόν.
εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία·

διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου ᾿Ελισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωάννην·
καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται.
ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ καὶ Πνεύματος ῾Αγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ,
καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν·
καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι Κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον.
καὶ εἶπε Ζαχαρίας πρὸς τὸν ἄγγελον· κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; ἐγὼ γάρ εἰμι πρεσβύτης καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῆς.
καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι Γαβριὴλ ὁ παρεστηκὼς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀπεστάλην λαλῆσαι πρός σε καὶ εὐαγγελίσασθαί σοι ταῦτα.
καὶ ἰδοὺ ἔσῃ σιωπῶν καὶ μὴ δυνάμενος λαλῆσαι ἄχρι ἧς ἡμέρας γένηται ταῦτα, ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἐπίστευσας τοῖς λόγοις μου, οἵτινες πληρωθήσονται εἰς τὸν καιρὸν αὐτῶν.
καὶ ἦν ὁ λαὸς προσδοκῶν τὸν Ζαχαρίαν, καὶ ἐθαύμαζον ἐν τῷ χρονίζειν αὐτὸν ἐν τῷ ναῷ.
ἐξελθὼν δὲ οὐκ ἠδύνατο λαλῆσαι αὐτοῖς, καὶ ἐπέγνωσαν ὅτι ὀπτασίαν ἑώρακεν ἐν τῷ ναῷ· καὶ αὐτὸς ἦν διανεύων αὐτοῖς, καὶ διέμενε κωφός.
καὶ ἐγένετο ὡς ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
Μετὰ δὲ ταύτας τὰς ἡμέρας συνέλαβεν ᾿Ελισάβετ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ περιέκρυβεν ἑαυτὴν μῆνας πέντε,
λέγουσα ὅτι οὕτω μοι πεποίηκεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν τὸ ὄνειδός μου ἐν ἀνθρώποις.



https://aerapatera.wordpress.com/2018/06/24/τὸ-γεννὲθλιο-τοῦ-τιμὶου-προδρὸμου-2/


Friday, June 22, 2018

Χάι κου του δρόμου




Σπίτι ο δρόμος
Η σκεπή του ουρανός
Τρέμεις τον καιρό;
*
Στην παρέλαση
της ζωής, οι άγιοι
σημαιοφόροι
*
Όσο κελαηδούν
τα πουλιά, ο δρόμος σου
θα έχει δέντρα




22.06.18 



Thursday, June 21, 2018

Της ορχιδέας τρίτο άνθος


Δυο μέρες τώρα βρέχει
Η κάψα του Ιούνη οπισθοχώρησε
κι η μαία Δρόσος 
της ορχιδέας μου το τρίτο σπλάχνο
έφερε στο φως
Ανώδυνος ο τοκετός μου φάνηκε
Μα το μιας μέρας πρόωρο λεχούδι
απ’ τη μεριά του πρώτου σαν ξεπρόβαλε
στηρίχτηκε στα δυνατά φτερά του να μην πέσει
Το μεσαίο αδιάφορο παρέμεινε
Ούτε που γύρισε να δει το αδερφάκι
Βρίσκεται ήδη στην αντίπερα όχθη
κι είναι πολύ μακριά
για να κοιτάξει πίσω



16.06.18


Tuesday, June 19, 2018

Το δευτερότοκο άνθος ορχιδέας


Δεν πέρασαν τέσσερις μέρες 
που τα μάτια του στο φως
της ορχιδέας μου το πρώτο άνθος άνοιξε
και το δεύτερο αξημέρωτα ξεθάρρεψε
στρεφόμενο στην αντίθετη μεριά
Έπρεπε, λέει, το δικό του δρόμο να τραβήξει
Ήταν το αμέσως παραπάνω στο κλαδί
υπάκουα τηρώντας την ιεραρχία απαρέγκλητα της φύσης
Αδύνατον τα δύο άνθη κατά πρόσωπο να δω
στην ίδια θέση παραμένοντας βαρύθυμα
Μισή στροφή τουλάχιστον χρειάζεται
να φτάσω από το ένα στο άλλο
Πώς περιμένω 
αν δεν μετακινούμαι αναλόγως
ανθρώπου πρόσωπο 
να συναντήσω 
ανθισμένο;


Θεσσαλονίκη, 13.06.18

Monday, June 18, 2018

Είναι η Ευρώπη χριστιανική; - Σταύρος Ζουμπουλάκης



Η ​​απάντηση στο ερώτημα αν είναι ή δεν είναι χριστιανική η Ευρώπη παίρνει ως δεδομένο ότι εννοούμε όλοι το ίδιο όταν κάνουμε λόγο για χριστιανισμό. Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, εξ ου και οι αντικρουόμενες απαντήσεις στο ερώτημα. Αν ως χριστιανισμό εννοούμε πολιτιστική κληρονομιά και ταυτότητα, τότε, ναι, η Ευρώπη, με τόσα χριστιανικά μνημεία και μια απέραντη χριστιανική γραμματεία, είναι πράγματι χριστιανική. Αν όμως εννοούμε την προσωπική πίστη στον Χριστό ως Θεό και Λυτρωτή του κόσμου –μια πίστη που ενεργείται διά της αγάπης προς τον πλησίον– και στην Ανάστασή του ως εγγύηση και απαρχή της κοινής ανάστασης, τότε ποιος θα μπορούσε να απαντήσει καταφατικά στο ερώτημα;

Χριστιανός είναι ο άνθρωπος που θέτει διαρκώς τον εαυτό του ενώπιον του Θεού και αναρωτιέται αν πορεύεται στον δρόμο του και αν τηρεί το θέλημά του. Σε μια γνωστή εκκλησιαστική ευχή η κοινή αμαρτία των ανθρώπων ορίζεται ως εξής: «Κατελίπομεν την οδόν της δικαιοσύνης σου και επορεύθημεν εν τοις θελήμασι των καρδιών ημών». Σήμερα οι πάντες προτρέπουν τους πάντες να κάνουν ό,τι ποθεί η καρδιά τους, να ακολουθήσουν την καρδιά τους. Ο χριστιανισμός δεν εμπνέει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, δεν ορίζει τις κεντρικές σημασίες και αξίες της ύπαρξης και της συνύπαρξής τους.

Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν χριστιανοί στην Ευρώπη. Υπάρχουν, ασφαλώς, αλλά αποτελούν μειονότητα – σε ορισμένες χώρες μάλιστα πολύ μικρή μειονότητα. Ούτε σημαίνει, πολύ περισσότερο, πως έχουν πάψει να υπάρχουν άνθρωποι που επιτελούν καθημερινά τα έργα της αγάπης. Υπάρχουν εκατομμύρια τέτοιοι άνθρωποι, αλλά δεν τα επιτελούν πια στο όνομα του Χριστού, δεν υποψιάζονται καν ότι αυτό που αυτοθυσιαστικά πράττουν έχει την πηγή του στο Ευαγγέλιο.

Ας μην ανησυχούν πάντως οι χριστιανοί με την ιστορική ήττα του χριστιανισμού στην Ευρώπη: ο χριστιανισμός σήμερα τα πάει καλύτερα από ποτέ στην ιστορία του. Κάθε μέρα που περνάει χιλιάδες άνθρωποι στον πλανήτη προσέρχονται στη χριστιανική πίστη, στην υποσαχάρια Αφρική, στην Ασία, στη Λατινική Αμερική. Ο χριστιανισμός σήμερα ζει και ανθεί σε άλλα κλίματα, κάτω από άλλους ουρανούς. Και είναι να θαυμάζει κανείς την ικανότητα αυτής της δισχιλιόχρονης διδασκαλίας να ανακαινίζεται και να σαγηνεύει τις ψυχές των ανθρώπων.

Σταύρος Ζουμπουλάκης


*Το κείμενο μας το έστειλε ο π.Βασίλειος Χριστοδούλου   

Sunday, June 17, 2018

Κυριακὴ Γ’ Ματθαὶου

Αποτέλεσμα εικόνας για γ ματθαιου

(Ματθ. 6,22-33)

Εἶπεν ὁ Κύριος·
22. ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινὸν ἔσται·
23. ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; 
24. Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ. 
25. Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; 
26. ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; 
27. τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; 28. καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει· 
29. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. 
30. Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι; 
31. μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεν ἢ τί περιβαλώμεθα; 
32. πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων. 
33. ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.