Labels

Friday, June 24, 2016

Χάι κου της προσευχής 2.



1. Προσευχή - πένα
βουτηγμένη σε μαύρο
μελάνι, σιωπά

2. Δίνεις τα πικρά
και τα γλυκά. Δώσε μου
και τη συνταγή

3. Στη ζυγαριά σου
άπραγες λέξεις μόνο
έχω να βάλω


Σημείωση: η φωτογραφία είναι της Αλεξάδερας Κέρα



Thursday, June 23, 2016

Χάι κου της προσευχής 1.



1.Του βιβλίου σου
ηρωϊδα μ' έκανες
Οδήγησέ με

2. Σύναξε λέξεις
στης καρδιάς υπερώο
σαν μαθήτριες

3. Ανορθόγραφη
Διόρθωσέ με, Θεέ
πριν με εκδώσεις

4. Σαν αχθοφόρος 
πάρε με στην πλάτη σου
Εσύ αντέχεις


Σημείωση: Η φωτογραφία της Αλεξάνδρας Κέρα που απεικονίζει το βιβλίο μου "Σε τέμπο κόκκινο", εκδ. Λιβάνη 2008, ανέβηκε στην 4η θέση παγκοσμίως στο 500px στην κατηγορία Journalism. https://www.facebook.com/mariosboss80?fref=photo





Wednesday, June 22, 2016

Χάι κου της καθημερινότητας


1. Καυτός αέρας
φύσηξε. Μήπως πήρε
φωτιά ο Θεός;

2. Τίποτα ίδιο
Λιγόστεψε τ' αλάτι
μες στο βάζο του

3. Το πουλι σκίζει
το νερό και μια ψυχή
τα ουράνια

4. Η πανσέληνος
λούζεται στο κόκκινο
κρασί που πίνω

5. Αίφνης πέθανε
Ανέβασε πυρετό
έρωτα Θείου






Tuesday, June 21, 2016

Χάι κου των ζώων - Καλό καλοκαίρι!



1. Οι αμέριμνες
αναπνοές των ζώων
πνοές ταπεινές

2. Νερό και τροφή
τους αρκούν. Γι' αυτό κοιτούν
απορημένα.

3. Καθρεφτίζονται
πίνοντας. Αδιαφορούν
στο είδωλό τους.

4. Όταν πεθάνουν
δε θα τα κλάψει κανείς.
Τι ευτυχία!

5. Μόνο το νερό 
θα θυμάται τη μορφή
πλασμάτων θείων

6. Κι όταν θα κλάψει
το νερό, κανείς δε θα
το καταλάβει 


Σημείωση: η φωτογαραφία είναι από το Δέλτα του Αξιού  

Monday, June 20, 2016

Τραγούδι της Πεντηκοστής


Σε υπερώο σκοτεινό ήτανε συναγμένοι
οι μαθητές οι δώδεκα, λιγάκι τρομαγμένοι
"Που πήγε ο Διδάσκαλος; Ο Φίλος μας πού είναι;
Πηγαίνοντας προς Εμμαούς, "τώρα κοντά μας μείνε",
του είπανε, μα ανέβηκε στων ουρανών τους θόλους
κι αφότου αναλήφθηκε αφήνοντάς τους όλους
καθένας συλλογιότανε φόβο των Ιουδαίων
κι έμεινε άδεια η καρδιά των μαθητών των νέων
"Αν μ' άφηνε να έστηνα σκηνή που του ζητούσα
όταν μεταμορφώθηκε, τώρα δε θα πονύσα"
είπε ο Πέτρος κι έκλαιγε κι ας ήταν σαν την πέτρα
Κι ο Ιωάννης, το ρυθμό και της καρδιάς τα μέτρα
που άκουσε,  θυμήθηκε, και δάκρυσε κι εκείνος
Σφίγγει τα χέρια ο Θωμάς κι οι θύμησές του σμήνος
φωτιά καίνε τα δάχτυλά π' άγγιξαν τις πληγές Του
Το φως της Αναλήψεως, μέσα στις οιμωγές του,
πεθύμησε Ιάκωβος, κι όλοι οι Αποστόλοι
μοιάζουν παιδιά πεντάρφανα που τα λυπούνται όλοι
Ξάφνου ακούγεται βουή κι οι θρήνοι σταματούνε
Τρόμος ο φόβος γίνεται, ποιος είναι, απορούνε
Μην Ομβριοί οργίστηκαν κι αιτούνται τη ζωή μας
ή ο Θεός μας θέλησε να πάρει την ψυχή μας;
Κλειστές οι πόρτες μένουνε, τα χείλη τους σφαλούνε 
Ποιός τάχα τώρα έφταιξε; Άλλο τι καρτερούνε; 
Αέρας, φλόγα γίνεται, μοιράζεται σε γλώσσες
κι όσα 'ναι τα κεφάλια τους, είναι και τούτες τόσες
Ο φόβος διαλύεται, ο τρόμος παίρνει πόδι
όπως με την Ανάσταση του Θάνατου το ξόδι
Κι ευθύς όλοι οι Απόστολοι σηκώνονται με θάρρος
Οι πόρτες σπουν, ανοίγονται παρόλο τους το βάρος
Και οι Απόστολοι μιλούν σε χίλιες διαλέκτους
Έξω ακούνε οι λαοί από τους επιλέκτους
της Χάριτος του Πνεύματος, καθένας στη δική του,
στη γλώσσα του τη μητρική, την πρώτη διδαχή του
Πάρθοι και Μήδοι, κάτοικοι της Μεσσοποταμίας
οι Ιουδαίοι και αυτοί που 'ταν της Παμφυλίας
της Μικρασίας άρχοντες, Φρύγες και Καππαδόκες,
Πόντιοι, Κρήτες, Άραβες αισθάνονται στις ρόκες
του νου τους να υφαίνονται νοήματα μεγάλα
σαν υφαντά πανάρχαια που δεν ομοιάζουν μ' άλλα
Ξενίζονται και απορούν, "τούτοι 'ναι οι ψαράδες
που ψάρευαν στη θάλασσα να βγάλουν δυο παράδες;
Πολύγλωσσοι οι αλιείς; Τι άλλο πια θα δούμε;
Κι όμως καταλαβαίνουμε ό,τι και να μας πούνε"
Το φως δεν έχει τελειωμό, θερμαίνει τις καρδιές τους
Η διάλεκτος της Χάριτος μιλά τις διαλέκτους
Ξένες φωνές ενώνονται σε μια δοξολογία
κι ένας Θεός δοξάζεται ως μία τριλογία
Πώς ο Πατήρ γνωρίζεται μέσα από τον Υιό Του
και Πνεύμα φανερώνεται να 'ναι ισότιμό Του;
Μοιράζει τα χαρίσματα και τον Θεό διαβάζει
να θεωθεί ο άνθρωπος ως πρέπει και ταιριάζει
"Αντί να στήσεις τη σκηνή, Πέτρο αγαπημένε,
ήρθα Εγώ και σκήνωσα σ' εσένα πονεμένε
Κι αντί να ψαύσεις μου, Θωμά, ανθρώπινες πληγές μου
τα τραύματά σου ξέπλυνα με όλες τις πηγές μου
Κι εσύ, μικρέ μου ξάδερφε, γλυκέ μου Ιωάννη
τον χτύπο μου για χτύπο σου, σού δίνω ως εφάνη
από το Πνεύμα τ´ ´Αγιο. Θα 'ναι πάντα μαζί σας
και μ' όλους όσους μ' αγαπούν, για τη συγχώρεσή σας
και για τη μαρτυρία σας, πως όσο ζω κι υπάρχω
φίλους, παιδιά μου, μαθητές, σας έχω και θα άρχω,
εφόσον το θελήσετε, σε κάθε μια στιγμή σας
Νερό για να με πίνετε και ήλιος στη ζωή σας


Β.Ν 19.06.16



Δευτὲρα τοῦ Ἁγὶου Πνεὺματος


Πάσα πνοή, δόξαζε Πνεῦμα Κυρίου,
Δὲ οὗ πονηρῶν πνευμάτων φροῦδα θράση.

«….Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ κύριον καὶ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν πατρὶ καὶ υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν….»Την Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία μας εορτάζει το Άγιο Πνεύμα. 
Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το οποίο εκπορεύεται εκ του Πατρός. Είναι ομοούσιο με τα πρόσωπα του Πατρός και του Υιού και κατά το Σύμβολο της Πίστεως «συνπροσκυνείται και συνδοξάζεται» με τον Πατέρα και με τον Υιό, ίσο κατά τη λατρεία και την τιμή.
Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος
Μεγάλα είναι και ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική τα χαρίσματα που μάς δώρισε σήμερα ο φιλάνθρωπος Θεός.
Γι’ αυτό ας χαρούμε όλοι μαζί και σκιρτώντας από αγαλλίαση ας ανυμνήσουμε τον Κύριό μας. Γιατί η σημερινή ημέρα είναι για μάς εορτή και πανηγύρι.
Όπως δηλαδή διαδέχονται η μια την άλλη οι εποχές και οι κινήσεις του ήλιου, έτσι ακριβώς και στην Εκκλησία η μία εορτή διαδέχεται την άλλη και με τον τρόπο αυτό απ’ τη μια πηγαίνουμε στην άλλη.
Πριν από λίγο καιρό εορτάσαμε τον σταυρό, το πάθος και την Ανάσταση, και ύστερα από αυτά την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στους ουρανούς. Σήμερα φθάσαμε στην κορυφή των αγαθών, σ’ αυτήν την κορωνίδα των εορτών, βρισκόμαστε πια στην πραγματοποίηση των επαγγελιών του Κυρίου. 
«Γιατί αν φύγω –λέει- θα σάς στείλω άλλον Παράκλητο, και δεν θα σάς αφήσω ορφανούς». (Ιωάν. 16,6). Βλέπετε το πατρικό Του ενδιαφέρον; 
Βλέπετε την ανέκφραστη φιλανθρωπία Του; Πριν λίγες ημέρες ανελήφθη στον ουρανό, κάθισε στον βασιλικό θρόνο, στα δεξιά του Πατρός, και σήμερα μάς στέλνει ως δώρο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και μ’ αυτόν τον τρόπο μάς χορηγεί άπειρα ουράνια αγαθά. 
Γιατί, πες μου, ποιο από τα αγαθά που συμβάλλουν στη σωτηρία μας δεν μάς δόθηκε από το Άγιο Πνεύμα;
Με τη χάρη Του απαλλασσόμαστε απ’ τη δουλεία του διαβόλου, καλούμαστε στην ελευθερία του Χριστού, οδηγούμαστε στην ουράνια υιοθεσία, αναγεννιόμαστε απ’ την αρχή και ξεφορτωνόμαστε το βαρύ και δυσβάστακτο φορτίο των αμαρτιών μας.
Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος βλέπουμε να υπάρχουν τόσοι ιερείς κι έχουμε τάγματα διδασκάλων της Εκκλησίας.
Απ’ την πηγή αυτή πήγασαν πλούτη προφητειών και χαρίσματα ιάσεων και όλα τα άλλα που συνήθως στολίζουν την Εκκλησία του Θεού από το Άγιο Πνεύμα προέρχονται.
Και φωνάζει ο Παύλος και λέει: «Για όλα αυτά τα χαρίσματα ενεργεί το ένα και μοναδικό Πνεύμα, που τα μοιράζει όπως θέλει στον καθένα χωριστά» (Α’ Κορ. 12,11).
«Όπως θέλει», λέει, όχι όπως έχει διαταχθεί. «Μοιράζει», και δεν μοιράζεται. Έχει εξουσία, και δεν εξουσιάζεται. Γιατί ο Παύλος λέει πως έχει και το Άγιο Πνεύμα την ίδια εξουσία, που έχει και ο Πατήρ.
Κι όπως είπε για τον Πατέρα «ο Θεός είναι εκείνος που ενεργεί παντού και πάντα» (Α’ Κορ. 12,6), έτσι λέει και για το Άγιο Πνεύμα «για όλα αυτά τα χαρίσματα ενεργεί το ένα και μοναδικό Πνεύμα, που τα μοιράζει όπως θέλει στον καθένα χωριστά».
Είδες τέλεια εξουσία που έχει; Γιατί όσα πρόσωπα έχουν την ίδια φύση και ουσία είναι φανερό ότι έχουν και την ίδια εξουσία, και όσα έχουν την ίδια αξία, σ’ αυτά μία είναι η δύναμη και η εξουσία.
Χάρη στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος απαλλαχτήκαμε από τις αμαρτίες, μ’ αυτήν ξεπλύναμε την ψυχή μας από κάθε ρύπο. 
Με τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, ενώ ήμασταν άνθρωποι, γίναμε άγγελοι, όσοι βέβαια θελήσαμε να μάς βοηθήσει η χάρη Του, χωρίς να αλλάξει η φύση μας, αλλά, κι αυτό είναι το πιο αξιοθαύμαστο, διατηρήσαμε την ανθρώπινη φύση μας και μ’ αυτή επιδείξαμε αγγελική συμπεριφορά. Τόσο μεγάλη είναι λοιπόν η δύναμη του Αγίου Πνεύματος!
Και όπως η πραγματική φωτιά όταν δεχτεί τον μαλακό πηλό τον καθιστά σκληρό κεραμίδι, έτσι ακριβώς και η φωτιά του Αγίου Πνεύματος, όταν δεχτεί μια ψυχή συνετή, ακόμη κι αν τη βρει πιο μαλακή κι απ’ τον πηλό, την κάνει πιο γερή κι απ’ το σίδερο.
Και κάνει ξαφνικά πιο καθαρό απ’ τον ήλιο εκείνον που έως τώρα ήταν μολυσμένος απ’ την ακαθαρσία των αμαρτιών.[…]
«Με τη δύναμη του ονόματος του Κυρίου Ιησού Χριστού», λέει, «και με τη χάρη του Πνεύματος του Θεού μας». Είδες, αγαπητέ, τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος; 
Είδες ότι το Άγιο Πνεύμα, εξαφάνισε όλες αυτές τις κακίες, και ότι εκείνους που ήταν προηγουμένως υποδουλωμένοι στις αμαρτίες τους, τους ανέβασε ξαφνικά σε τόσο υψηλές τιμές;
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Κοντάκιον
Ήχος πλ. δ’.
Ότε καταβάς τας γλώσσας συνέχεε,
διεμέριζεν έθνη ο Ύψιστος· ότε του πυρός τας γλώσσας διένειμε,
εις ενότητα πάντας εκάλεσε·
και συμφώνως δοξάζομεν το Πανάγιον Πνεύμα
https://aerapatera.wordpress.com/2016/06/20/δευτὲρα-τοῦ-ἁγὶου-πνεὺματος/

Sunday, June 19, 2016

Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς


(Ιωάν. 7,37-53, 8,12)

37. Τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ 

Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός 

με καὶ πινέτω.

38. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ 

ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. 39. 

τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον 

λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν 

Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.

40. Πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον 

ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης. 

41. ἄλλοι ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· ἄλλοι ἔλεγον· 

μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται;

42. οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ 

ἀπὸ Βηθλεὲμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυΐδ, ὁ Χριστὸς 

ἔρχεται; 

43. σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν. 

44. τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς 

ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας. 

45. Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ 

Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· διατί οὐκ ἠγάγετε 

αὐτόν; 

46. ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· οὐδέποτε οὕτως 

ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος.

47. ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· μὴ καὶ ὑμεῖς 

πεπλάνησθε; 

48. μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ 

τῶν Φαρισαίων; 

49. ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον 

ἐπικατάρατοί εἰσι 

50. λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς 

πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν· 

51. μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ 

ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ; 

52. ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς 

Γαλιλαίας εἶ; ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς 

Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.

53. Καὶ ἀπῆλθεν ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ,

12. Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε λέγων· ἐγώ 

εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ 

περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.


https://aerapatera.wordpress.com/2016/06/19/κυριακὴ-τῆς-πεντηκοστῆς-2/